Houdt van schrijven, eten, wijn en mannen in pak.

woensdag 12 december 2012



‘Op internet had ik een leuk shirtje gezien. Zie dat maar eens te vinden in het donker.’

Na tientalle wilde verhalen en het bekijken van de website was het zover.
Mijn eerste keer Abercrombie & Fitch
in Düsseldorf .

En geloof mij, het was een barre zoektocht.
Na het eerst in acht winkels gevraagd te hebben (Abercrombie? Nein. Ich wisse nicht.’) bleek dat niemand echt wist waar deze winkel gevestigd zat.
We renden door rood, hadden het koud en kwamen doorweekt de winkel in.
Daar stond een blonde jongen te staan. En te lachen. Maar vooral gewoon ‘mooi’ te zijn.
‘Wollen Sie das Foto?’ vroeg de blonde gespierde jongen in rode winterjas.
Picture? Wil die jongen nou met me op de foto? Niks picture. Heb ik eindelijk, door weer en wind, deze winkel gevonden, moet ik zeker ook nog op de foto met het personeel.
Ik schudde mijn hoofd en lachtte. Dit moest de verkeerde winkel zijn.



Het was er donker, de muziek dreunde in je hoofd en er hing een zware parfum lucht. Ik was amper 2 minuten binnen en was de rest van onze meidengroep al kwijt. Op internet had ik een leuk shirtje gezien. Zie dat maar eens te vinden in het donker. Toen ik op de tweede verdieping dacht het shirtje gevonden te hebben en het bekeek in het beetje licht dat kwam van het nooduitgang bordje bleek ik een kindershirt in handen te hebben.
Een blond dun meisje pakte het shirt uit mijn handen en begon het op te vouwen.

Vijftien minuten later had ik het shirtje eindelijk gevonden. In de tussentijd was ik al meerdere keren tegen spiegels aangelopen. Spiegels in het donker zijn een no–go.
Bij het afrekenen (inmiddels al high door de hoeveelheid parfum)  kwam ik een vriendin tegen.

‘Beneden staat een super knappe jongen, ik ben net op de foto geweest. Check!’
Op de foto stond de jongen waartegen ik lachend nee heb zitten schudden.
Zonder jas dit keer, mét sickpack.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen